Moses in quinque veteris instrumenti voluminibus nullam prorsus de mensibus Hebreorum fecerat mentionem, ut peculiaribus appellarentur nominibus praeter mensem primum, secundum, tertium, et sic de reliquis. Verum Hebrei (populus durae cervicis) assidua 70 annorum captivitate admodum conculcati, apud Babilonicam urbem, supradicta mensium nomina mutuati fuerant a Babiloniis, quos Chaldeos vocamus. Recutitorum postmodum reliquiae iam tandem in promissionis (ut aiunt) terram reversae, iisdem (quibus in praesentia) Chaldaicis nominibus utebantur. Sunt igitur miselli nedum propriis mensium appellationibus orbati, sed omnimoda ditione atque imperio penitus denudati. Apud ipsos tamen Tisrim mensis Babilonicus anni sumpsit initium. Eo siquidem mense mundum fuisse creatum autumant, Nisan vero mensium primus est utique verni temporis exordium. Quod Chaldaici doctors enuclearunt ubi Moses loquitur de celebratione Pascali. Claudius autem noster aliis utitur vocabulis in Chaldeorum mensibus, utpote Dii, Apellei, Metroi, Xanthici, quod sequens edocet tabella. Et quamque de quinque tantummodo Atheniensium mensibu〈s〉 mensibus] mensibut V verba fecerit, per singulos tamen Aegyptiacos menses passim usquequaque confusa atque perplexa posuit exempla, dum et priscorum et suas enarrat observationes.

Ex Ptolaemaeo