tem peripheriae TI partium 155 14′, eiusque subtensa partium 117 12′. Si igitur a ratione partium 116 59′ ad 120 subducamus rationem partium 119 58′, ad 117 12′, relinquetur nobis ratio subtensae dupli arcus EI ad subtensam dupli EA, partium scilicet 114, 16 proxime ad 120, estque subtensa dupli arcus EA partium 120, quae ergo subtenditur duplicatae EI peripheriae earundem est partium 114 16′. Quamobrem duplicata quidem EI peripheria partium est 144 26′ proxime, ipsa vero IE earundem 72 13′. Reliqua igitur AI reliquarum ad complendum quadrantem partium 17 47′. Quod erat demonstrandum. Deinceps De propositis orientalibus angulis in eodem semicirculo investigandis autem etiam eum, qui sub AIT continetur, angulum hoc pacto reperiemus. Proponatur enim eadem descriptio, atque polo I, intervallo autem latere quadrati describatur maximi circuli segmentum CLM ita ut, quoniam AIE circulus per polos tum ipsius ETM tum ipsius CLM descriptus est, utraque EM et CM quadrantis sit peripheria. Rursus ergo propter descriptionem erit ratio subtensae dupli arcus IE ad subtensam dupli arcus EC composita