ratione percipiantur. Manifestum est ergo angulos qui cum meridiano fiunt eorum nequaquam dissimiles esse, qui in sphaera recta cum horizonte fiunt.

Ut Lemmation 1 i. m. P autem in sphera quoque inclinata capiantur, illud rursus primo loco demonstrandum est angulos ab obliqui circuli punctis quae ab eodem aequinoctiali puncto aequaliter distant cum eodem horizonte inter se aequales effici. Sit enim meridianus circulus ABGD, et aequinoctialis quidem semicirculus AEG, horizontis vero BED, describanturque obliqui circuli duo segmenta FIT et CLM, quae ita habeant, ut utrumque F et C fingatur autumnalis aequinoctii punctum, peripheria vero FI peripheriae CL aequalis. Aio angulum qui sub EIT, aequalem esse angulo qui sub DLC, idque inde perspicuum est. Nam aequiangulum rursus est EFI trilaterum trilatero ECL, quum ex his quae supra demonstravimus tria latera tribus lateribus singula singulis habeant aequalia, latus quidem FI lateri CL, latus vero IE, sectionis scilicet horizontis, lateri EL latus item EF, ascensionis scilicet, lateri EC. Aequalis est igitur angulus qui sub EIF angulo qui sub ELC, reli-