119 42′ 40′′, et descriptis igitur circulis circa CEG, FEG et NEG triangulos orthogonios, peripheria quidem super GC rectam, partium est 24 17′ 20′′, et quae super linea GE reliqua semicirculi peripheria earundem est 155 42′ 40′′, quae vero super GF rectam partium 72, et quae super GE earundem similiter partium est 108, quae vero super GN rectam, partium est 119 42′ 40′′, et quae super GE earum est rursus quae ad semicirculum complendum supersunt partium 60 17′ 20′′. Quare et subtensarum ipsis rectarum linea GE talium concluditur 117 18′ 51′′, qualium GC est 25 14′ 43′′, qualium autem GF rursus est 70 32′ 4′′, talium 97 4′ 56′′, et qualium GN similiter 103 46′ 16′′, talium 60 15′ 42′′. Qualium igitur gnomo GE partium est 60, talium et GC quidem aestiva umbra colligetur 12 55′, GF vero aequinoctialis 43 36′, atque GN brumalis 103 20′ proxime. Hinc vero compertum est quod et vice versa, Ἀνάπαλiν i. m. P si duae tantum ex tribus propositis qualescumque ipsius GE gnomonis ad umbras datae sint rationes, datur et poli elevatio et comprehensa inter tropicos peripheria. Nam duobus qui ad E angulis quibuslibet datis, datur et reliquus, cum aequales sint TD et DM peripheriae, quanquam, quod ad exactas observationes attinet, illa quidem citra dubitationem eo quem praescripsimus modo explicari possunt,
Ptolemy, Almagesti (tr. Stephanus Gracilis)
Paris, Gulielmus Cavellat, 1556 · 11r