quae 50 ad 44 12′, in ea quae 60 ad 50 44′, in ea quae 70 ad 55 45′, in ea vero quae 80 ad 58 55′. Hinc autem perspicuum est quod in singulis inclinationibus, dato duplo arcus TE (quandoquidem partium est totidem, quot temporibus aequinoctialis dies minimum superat), dataque recta quae duplicatum ipsum subtendit arcum, et data ratione huius rectae ad subtensam dupli arcus EL, ipsam quoque datam habebimus, necnon arcus EL duplum, cuius dimidio, hoc est ipso EL arcu qui supra memoratum continet excessum subtracto a propositae in recta sphaera zodiaci peripheriae ascensionibus, ipsius peripheriae in dato quovis climate ascensionem reperiemus. Sit enim exempli gratia Exemplum superioris Apodixeos i. m. P inclinatio rursus eius qui per Rhodum ducitur paralleli, in quo duplum quidem arcus ET partium est 37 30′, quae vero ei subest recta partium 38 34′ proxime. Cum igitur eadem sit ratio 60 ad 38 34′, quae 9 33′ ad 6 8′, quaeque 18 57′ ad 12 11′, et que 28 1′ ad 18 0′, quae item 36 33′ ad 23 29′, et quae 44 12′ ad 28 25′, quae etiam 50 44′ ad 32 37′, quaeque 55 45′ ad 35 52′, et quae 58 55′ ad 37 52′, fit ut subtensa quidem dupli arcus EL in singulis decadibus excessum contineat qui expositis segmentis congruat, dimidium vero eius peripheriae quae illi subtensae incumbit, hoc est ipsa EL,
Ptolemy, Almagesti (tr. Stephanus Gracilis)
Paris, Gulielmus Cavellat, 1556 · 25r