ridiano ABGD distet, et per illa describantur rursus a puncto G maximorum circulorum segmenta GE et GI, a puncto autem D describantur DE et DI. Ob easdem profecto, quas supra commemoravimus, causas, cum puncta E, I eundem efficientia parallelum aequales eius ex utraque parte meridiani faciant peripherias, trilaterum GDE et aequilaterum et aequiangulum est trilatero GDI, ita ut latus GE lateri GI sit aequale. Dico autem utrosque etiam simul angulos, tum qui sub GEF, tum qui sub GIB duobus qui sub DEF, et sub DIB aequales esse. Quoniam enim qui sub DEF idem est cum eo qui sub DIB, qui vero sub GED aequalis est ei qui sub DIG, ambo itaque simul tum qui sub GED tum qui sub GIB aequales sunt ei qui sub DEF. Quare et ambo simul tum qui sub GEF totus tum qui sub GIB duobus qui sub DEF et sub DIB sunt aequales. Quod erat demonstrandum. Describantur rursus Ubi puncta A, B in meridiani traiectione septentriones propius spectant quam G verticis punctum i. m. P eadem propositorum circulorum segmenta, ita ut A et B puncta magis aquilonaria sint quam punctum G. Aio idem hac etiam ratione consecuturum, hoc est ambos simul angulos tum qui sub CEF tum qui sub LIB duobus qui sub DEF et DIB aequales esse. Cum enim angulus quidem sub DEF idem sit atque is qui sub DIB, aequalis
Ptolemy, Almagesti (tr. Stephanus Gracilis)
Paris, Gulielmus Cavellat, 1556 · 42v