autem semicirculus BED, aequatoris vero AEG, duoque obliqui circuli segmenta FI et TC, ita ut utrunque F et T vernum aequinoctii punctum esse, aequales vero ex utraque ipsius parte interceptas peripherias FI et TC per puncta C et I o〈r〉iri oiri P supponantur. Aio utrasque etiam aequinoctialis peripherias FE et TE quae una oriuntur aequales esse. Sint enim polorum aequatoris puncta L et M, et per ipsa describantur maximorum circulorum portiones LEM et LT, itemque LC, FM, et MI. Cum igitur FI sit aequalis ipsi TG, quique per C et I describuntur paralleli aequaliter ab aequatore utrinque distent, ut ob eam causam LC quidem peripheria peripheriae MI, EC autem ipsi EI sit aequalis. Aequilatera igitur sunt LCT quidem ipsi MIF, LEC vero ipsi MEI, unde angulus qui sub CLE angulo qui sub IME aequalis est, quique sub CLT totus toti qui sub IMF aequalis, ita ut reliquus etiam qui sub ELT reliquo qui sub EMF aequalis futurus sit: Quamobrem basis ET basi EF est aequalis. Quod erat demonstrandum. Rursus Lemmation 2 i. m. P autem demonstrabimus aequi-
Ptolemy, Almagesti (tr. Stephanus Gracilis)
Paris, Gulielmus Cavellat, 1556 · 19v