intra metas, sed medius intra metam applicationis ad tardiorem et intra metam in qua levior illi applicet tunc medius defert vim levioris ad tardiorem. Velut in octava genitura, Venus defert vim Solis ad Mercurium, quia Mercurius propter retrogradationem est ponderosior Venere et Venus propter tarditatem motus ipso Sole. Septimum est perturbatio, et haec fit cum duo planetae applicant alter alteri quantum ad naturalem motum, sed est unus tertius planeta in pluribus partibus utroque, qui antequam duo primi iungantur vel quia iam sit retrogradus, vel quia paulo post fiat retrogradus iungit se tardiori et interponit se inter primos duos, et ita perturbat coniunctionem primorum duorum planetarum. Octavum dicitur abscisio luminis, et est quotiens fuerint tres planetae intra metas et levior fuerit in paucioribus partibus, sed cursu praecedat et attingat illum qui est in pluribus partibus antequam medius illi coniungatur, tunc levior ille dicitur abscindere lumen medii a postremo qui est in pluribus partibus. Et omnes istae regulae origionem ducunt ab ea quae saepius repetita est, scilicet quod omne potentia tale vim retinet talem.

Exemplum in tertia genitura, Mars esset iturus ad Iovem, sed Luna transeundo ipsum Martem quadrato attingit ipsum Iovem, et abscindit lumen Martis a Iove. Licet enim Luna nondum attigerit Iovem neque interposita sit inter Martem et Iovem radiis quadratis, est tamen ac si iam attigisset, quia potentia talis est. Illud tamen evidentius esset ubi Luna esset in eodem signo cum Iove et Marte, quia abscisio luminis fit quidem per radios alterius planetae, sed valde debilis.

Notandum quod unusquisque horum modum tam in tribus planetis quam etiam in duobus descriptorum potest fieri, vel ex planeta debili valde, ut pote qui sit ferme sub radiis Solis in validium vel in alium debilem, vel ex valido in debilem, vel ex valido in valdum. Utiles sunt translationes in validos quae bonae sunt, et in debiles quae malae, et rursus ex validis quae malae, ex debilibus quae bonae. Praeterea qui recipitur seu qui applicat, vel in dignitate est propria vel alterius, vel nulla, vel in cadenti propria vel alterius. Similiter et de eo qui recipit, ut fiant vigintiquinque modi qui ducti in quatuor priores faciunt centum, deinde quilibet modus propter beneficas maleficasque variatur quadrupliciter, nam mediae situ vel positione, vel loco declinant ad alterum duorum, ut fiant modi quadringenti qui ducti in quadraginta priores faciunt modos sexdecim mille. Hi vero cum fiant per quinque congressus et qui per tres planetas geminati sint, fient modi omnes nonagintasex mille, tot igitur erunt combinationes, quae ex applicationibus et recessibus tum coniunctionum, tum aspectuum fiunt, quas si quis diligenter sciverit intelligere, magnam artis partem a Ptolemaeo traditae adeptum se fuisse iure merito existimare poterit.

Textus LXIIII

Nisi quod in corporeis congressibus applicationis et defluxus etiam latitudines convenit notari, nam non nisi eos qui in linea per media signa ducta existunt admittere consuevimus. Quod in configurationibus observare supervacuum fuerit, cum radii universi eodem, id est, in terrae punctum intimum tendant atque ita undecunque emissi semper concurrant.

〈Commentarius〉

Ipsius rei expositio tam facilis est ut paucissimis verbis possit absolvi, scilicet quoniam in aspectibus latitudo observanda non sit, in coniunctionibus autem sit, veluti si Venus sexdecim gradibus distet a Sole, latitudinem vero habeat septem vel octo graduum, ipsa profecto erit extra radios Solis, hoc