mus AL quadratum ex latere 67° 4′, congregatum 7497° 56′ 16′′, et reliquum rursum BL LD gnomomem partium 2 3′ 44′′ (hoc est, 7424′′). Ulterius ergo, si rursum duplicaverimus TL lineam, quasi in directum lineae TL lineam LK, et per 134° 8′ 8′] add. sup. lin. M, diviserimus 7424′′ sexagesimas secundas, sexagesimis secundis 55′′ factis ex divisione proxime, habemus proxime unumquodque laterum TB KD. Et si compleverimus BL LD parallelogramma, habebimus et eadem sexagesimis secundis quidem 7377′′ et 20′′′; unumquodque autem secundis 3688′′ et 40′′′. Remanent vero et secundae sexagesimae 46′′ et 40′′′, quia quia] add. sup. lin. M quidem proxime constituunt LG quadratum ex latere 55′′, et habemus latus ABGD quadrati, quod est partium 45†…†67 4′ 55′′ proxime. Et universaliter: si quaesiverimus alicuius numeri tetragoni cum latus, accipiamus primo latus numeri quadrati prope; deinde latus ipsum duplamus, et per numerum provenientem dividimus reliquum numerum resolutum in primas sexagesimas; a numero ex divisione facto subtrahimus quadratum, et rursum resolvimus reliquas in sexagesimas secundas, et dividimus per duplum partium et sexagesimas. Habebimus numerum lateris superficiei quadratae quaesitum proxime.

Quoniam igitur demonstravit quantitates rectarum subtendentium circumferentias ductas (hoc est, eius quae subtendit XXXVI, et eius quae LXXII, et eius quae LX, et XC, et CXX, et CXLIIII, et insuper eius quae subtendit CVIII partes), ponit lemma omnino utile ad faciliorem declarationem scientiae reliquarum ab his, cuius propositio talis est: Si in circulum quadrilatera figura describatur, locus qui sub eius dragoniis lineis cum recto angulo includitur aequalis est eis qui a lateribus ipsuis oppositis cum angulis rectis includuntur. Et licet manifesta est in hoc ab eo posita demonstratio, habet tamen brevem aliquam instantiam, qua fecit ipsam demonstrationem tanquam in