noctialis peripherias quae cum zodiaci arcubus aequalibus et aequaliter ab eodem tropico distantibus puncto ascendunt binas binis συναμροτέρας συναμροτέραις i. m. P quae in sphaera recta ascensionibus aequales esse. Sit enim ABGD meridianus, et ex semicirculis BED quidem horizontis, AEG vero aequinoctialis, describanturque duae aequales et aequaliter a brumali puncto distantes obliqui circuli peripheriae FI et TI, positis T quidem verno, F autem autumnali punctis, ita ut punctum I commune sit ortui ipsarum cum horizonte, cum ab eodem circulo aequatori parallelo comprehendantur FI et TI peripheriae, simulque ipsa quidem TE cum TI, EF vero cum FI oriatur. Hinc igitur manifestum est totam TED peripheriam aequalem esse ipsarum FI et TI peripheriarum in recta sphaera ascensionibus. Si enim, posito C puncto australi aequatoris polo, per eum et punctum I describamus maximi circuli quadrantem CIL, qui horizontis recti l〈o〉cum lecum P obtinet, ipsa rursus TL peripheria una cum TI in recta sphaera subvehitur, LF vero peripheria simul cum FI pariter attollitur, ita ut binae TLFI binis TEF aequales sint atque in una eademque TF peripheria contineantur. Quod erat de-
Ptolemy, Almagesti (tr. Stephanus Gracilis)
Paris, Gulielmus Cavellat, 1556 · 20r