〈IV.10〉 Caput X

Textus LXVII: De morte

Cum reliqua sit ex omnibus de mortis genere contemplatio, primum ex iis quae de vitae spacio docuimus, constare oportet utrum secundum radiorum ductationem interemptio an secundum dominantis syderis occasum accidet. Nam si iuxta radiorum ductum et occursationem eveniat interfectio, locum occursus in consilium adhibere pro mortis genere coniectando oportet. Si vero iu xta occasum illum ipsum occasus locum, quales enim fuerint sive ii qui dicta loca sequuntur aut si nulli sequantur qui primi aliorum ad ea feruntur. Tales nimirum e vita decessus futuros opinandum est, quorum nativis significationibus, ut varietatem illam eventuum complectamur, configuratorum astrorum locorumque interremptoriorum peculiares significationes coniungemus, tam pro signiferi quam finium natura.

〈Commentarius〉

Sententia haec talis est, confidera locum anaeretam, qui per directionem aphaetae occurrens mortem indicat, ut superius declaratum est, sive is sit planeta, seu locus occidentis et quales fuerint planetae ordine signorum illis succedentes, aut si nulli sint tales, qui antecedunt, proximus, et hi genus mortis principaliter decernunt. Post naturam loci interimentis et planetas, qui loco succedenti, aut antecedenti si succedens desit configurantur. Et etiam iuxta naturam signorum ipsorum tum finium in quibus principales mortis significatores inveniuntur. Exemplum in septima genitura apheta fuit Luna, anaereta 22. pars Librae aspiciens nonam Piscium, qui est locus Saturni. Dicemus igitur quod mors erit principaliter ex natura Mercurii, qui succedit loco interficienti, et hoc est primum et principale. Secundum est locus interimens pars 22. scilicet Librae, deinde planetas qui configurantur Mercurio, et est Luna, quae est in imperanti cum eo et in anaereta considerat naturam signi et finium. Natura signi ad locum pertinet, finium autem ad planetas. Velut in exemplo dato loci sunt 22. pars Librae, et 24. eiusdem et 2. pars Virginis et in loco anaeretae considerabimus naturam Librae, et naturam Mercurii domini illius finis. Non considerat planetas configuratos anaeretae, quoniam idem esset author mortis et modi semper at hoc non est verum, igitur anaereta alius est a significatore qualitatis mortis, et est pulchra ratio, et efficax. Nec considerat dominos signorum, quia cum mors sit res quaedam propria potius competit proprio domino loci, id est, finis, quam signi, id est, domus, aut exaltationis, aut multominus trigoni. Nec considerat locum succedentem, aut aspicientem, quia est debilis cum quatuor habeat significatores ante se. Quorum primus est locus succedens, seu planeta vel radii eius, vel fixa aut antecedens, qui fertur ad anaeretam motu proprio planetae iuxta signorum ordinem. Secundus dominus finis anaeretae. Tertius signum anaeretae. Quartus planeta vel stella configurata loco succedenti, aut antecedenti significanti mortis qualitatem et hos significatores omnes vocabimus Piothanatos, id est qualitatem mortis decernentes.